Rekonstrukcja twarzy na podstawie samych myśli

Kto z nas nie marzył by umieć czytać w myślach? Na kształt super mocy głównego bohatera Marshalla (przypadkowe podobieństwo nazwisk 🙂   ) w filmie „Czego pragną kobiety”. Teraz jest to bliższe niż kiedykolwiek przedtem, a to wszystko dzięki mitycznym amerykańskim naukowcom. Dzięki chłopaki! Uniwersytet w Yale za pomocą rezonansu magnetycznego fMRI zrekonstruowali oblicza osób, o których myśleli badani. To forma czytania w myślach – oznajmił  Marvin Chun profesor psychologi oraz neurobiologii z Yale.

Wiedza na temat naszego mózgu coraz to dokładniej pozwala nam odczytywać ludzkie myśli. Jeszcze kilka lat temu nie mogliśmy marzyć o takich możliwościach, dziś możemy z łatwością odróżnić panoramę miasta od widoku piaszczystej plaży, a to dopiero początek czytania w naszych myślach (mózgach). Początek, który można porównać do pierwszych cyfrowych aparatów, które na starcie za pomocą kiepskiej jakości matrycy prezentowały zaledwie przybliżoną rzeczywistość, by finalne tworzyć obrazy, które przewyższają dokładnością jakikolwiek stworzony ludzką ręką obraz.

Jeden ze studentów profesora Marvina – Alan S. Cowen, postanowił ponieść poprzeczkę. Chciał sprawdzić czy jesteśmy w stanie odczytać obraz twarzy, którą widzi osoba, skanowana rezonansem magnetycznym. Ludzkie twarze to dużo trudniejsze zadanie, gdyż niuanse twarzy w porównaniu, z niuansami pejzaży to zupełnie inny poziom szczegółowości.

main-faces

Wybrano sześć twarzy, które prezentowano 300 ochotnikom. Dzięki temu zbudowano wiedzę na temat tego jak ludzki mózg koduje obrazu ludzki twarzy w swojej głowie. Następnie kolejnej grupie zaprezentowano zdjęcia, ale tym razem skaner był mądrzejszy o bibliotekę, którą zebrano wcześniej. Tym razem celem była rekonstrukcja tego co dzieje się w głowach danych osób. Czym większa ilość danych tym większa dokładność systemu.

Może efekt nie jest piorunujący, ale na tym etapie to spory krok dla ludzkości. Już nie mogę się doczekać podłączenie takiego rezonansu do sieci cyfrowej sieci neuronowej, w celu uszczegóławiania modeli.

[sc:formularz-dolny ]

news.yale.edu – Yale researchers reconstruct facial images locked in a viewer’s mind – Bill Hathaway, March 25, 2014

Photo credit: deadstar 2.1 / Foter / CC BY-NC-ND

Synergologia – zwykły kit czy wiarygodne podejście?

Synergologia to według fanów oraz Wikipedii nauka zajmująca się interpretacją komunikacji niewerbalnej oraz języka. Przedmiotem jest rozpoznawanie i prawidłowe interpretowanie postaw, emocji, pragnień na podstawie zachowania i drobnych ruchów ciała.  (np. „Każdy palec ma inne funkcje do spełniania oraz inne funkcje nieświadome”). W skrócie synergologia tworzy swojego rodzaju słownik niesamowicie drobnych gestów, które stara się interpretować. Ojcem owej dziedziny jest Philippe Turchet, a główną książką tego nurtu „Mowa ciała” obecnie bardzo trudno dostępna. Jest również autorem popularnej książki „Siła nieświadomego uwodzenia” .

Moje spostrzeżenia po lekturze książki Philippe Turcheta

Książkę po raz pierwszy wydano 10 lat temu. To co rzuca się w pierwszej kolejności, to totalny brak przypisów odniesień do źródeł. Niestety większość Polskich synergologów odsyła mnie w większości do publikacji w języku Francuskim. Niestety  to dość mocno ogranicza możliwości weryfikacji owych doświadczeń naukowych. Poniżej kilka przykładowych twierdzeń synergologicznych:

synergologia turchet

  • mikro swędzenia oznaczają rozdźwięk między słowami a myślami
  • jeśli człowiek kłamie lub choćby zataja część prawdy, jego złe samopoczucie daje o sobie znać w jakiejś części nosa (mimo, że udowodniono, że ten sygnał może również świadczyć o zdenerwowaniu czy podnieceniu)
  • drapanie/dotykanie przedramienia oznacza złe samopoczucie
  • dotykanie lub pocieranie kciuka oznacza „jestem zbyt nieśmiały żeby ukazać swoją siłę”

To co było dla mnie największym dysonansem to przypisywanie gestom tak dokładnych wytłumaczeń, bez podania żadnego źródła.

Synergologiczny Turchet

Po przeczytaniu tej lektury zostałem z największym pytaniem na jakiej zasadzie wyciągany jest wniosek, że dany gest oznacza właśnie to? Kto ocenia fakt, że chodzi o kwestie „proszę o trochę szacunku w stosunku do mnie” Jak następnie się weryfikuje takie twierdzenia, skoro analizuje się materiały wideo?

Jak powstają twierdzenia synergologiczne?

Aby zrozumieć proces powstawania twierdzeń synergologicznych warto obejrzeć dość nowy materiał wideo, autorstwa polskiego zespołu ludzi zajmujących się tym zagadnieniem (jeżeli nie macie czasu to poniżej skrót filmu).

Proces powstania twierdzenia
1. Hipoteza –  jeśli człowiek kłamie lub choćby zataja część prawdy, jego złe samopoczucie daje o sobie znać w jakiejś części nosa

  • Weryfikacja
  • Zbieramy nagrania wideo osób kłamiących
  • Sprawdzamy czy występuje swędzenie nosa
  • Jeżeli znajdują się tam elementy drapania nosa hipoteza zostaje potwierdzona i włączona w kanon.

Czyli zabawa polega na tym, że mamy jakieś twierdzenie, dobieramy sobie nieokreśloną liczbę materiałów wideo, które znajdują się w konkretnej sytuacji i je oceniamy zachowanie przez filtr hipotezy.

Wątpliwości:

  • kto decyduje o wielkości próbki badawczej (ilości materiałów wideo)?
  • skąd pewność, że zebrany materiał w postaci filmów wideo prezentuje etykietę, którą chcemy potwierdzić bądź zaprzeczyć np. mam opisaną i podobno potwierdzoną hipotezę „co zrobić aby osiągnąć pożytek z tego co robi? – W postaci odgłosów uderzeń o emalię zęba kciukiem”  jak wybrać materiały, które to właśnie demonstrują?
  • po czym poznać, że osoba na filmie rzeczywiście myśli o tym co się jej przypisuje?
  • co jeżeli jesteśmy uprzedzeni (błąd Otella) i wybieramy tylko materiały potwierdzające tezę odrzucając te, które jej zaprzeczają?
  • kto weryfikuje nietrafione oceny?
  • co jeżeli trafiliśmy przez przypadek na materiały wideo, które potwierdzają naszą tezę a w rzeczywistości, taka zależność w ogóle nie istnieje?

Co o tym sądzą niezwiązani z tematyką naukowcy?

Dr Wiesław Baryła, od 2000 roku doktor psychologii – Uniwersytet Gdański. Nagrodzony brązowym Medalem za Długoletnią Służbę nadanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego. Doświadczenie w badaniach: spostrzeganie osób oraz atrakcyjność interpersonalna, przetwarzanie informacji społecznych.

„To co mogę wypunktować na podstawie pierwszej prezentacji, to podstawowy błąd we wnioskowaniu o diagnostyczności ekspresji dla stanów wewnętrznych (zakrywanie białka oka przez dolną powiekę miałoby być diagnostyczne dla przeżywania pozytywnych emocji. W prezentacji podaje się, że aby potwierdzić tę diagnostyczność trzeba:

  1. Zebrać informacje na temat ułożenia powiek osób, o których na pewno wiemy, że przeżywają pozytywne emocje.
  2. Sprawdzić, czy powieka dolna zakrywa białka oczu i jeśli tak w istocie jest zyskać „dowód” na diagnostyczność położenia powiek dla pozytywnego stanu wewnętrznego.

To oczywisty błąd konfirmacji.

Aby zweryfikować twierdzenie potrzeba także zebrać informacje o położeniu dolnych powiek osób przeżywających stany negatywne a także nie przeżywających silniejszych emocji. Dopiero porównanie częstości występowania koincydencji powieka zakrywa białko-stan pozytywny oraz powieka zakrywa białko-stan negatywny możliwe będzie osądzenie diagnostyczności ekspresji emocjonalnej.

Co więcej w nauce, szczególnie w psychologii, ale także w naukach medycznych, nie możemy nawet marzyć o wskazówkach 100% czułych i 100% swoistych (z całą pewnością diagnozujących coś i tylko i wyłącznie to). Każdy, kto oferuje proste zawsze pewne metody diagnozowania jest oszustem, oszukuje innych i zapewne siebie.

Moje próby dowiedzenia się prawdy

Oczywiście jako pasjonat postanowiłem dowiedzieć się prawdy i zadać owe pytania samym zainteresowanym. Niestety odpowiedzi były tak satysfakcjonujące jak bieganie nago wkoło Gubałówki w grudniu. Oto kilka z nich:

synergologia

W skrócie – jestem pracownikiem naukowym, więc nie pouczaj mnie o nauce. A jak chcesz dowodów na nasze twierdzenia to poszukaj ich sobie sam, oczywiście gdzie indziej.

Sporo błędów w Wikipedii

W Wikipedii znajduje się opis synergologii http://pl.wikipedia.org/wiki/Synergologia, zawierających błędy oraz spore zniekształcenia rzeczywistości.

  1. Najpierw wspomina się o odkrył, że nieświadome ruchy gałek ocznych nie są neurologicznie zaprogramowane, jak zostało powszechnie uznane” by następnie przytoczyć jako część synergologicznych twierdzeń. Mit o ruchach gałek ocznych pochodzenia NLP „eye accesing cues” został dawno obalony, a jego twórcy się od niego odcinają.
  2. Powoływanie się na eksperyment Mehrabiana, 55%, 38%, 7% – który demaskował sam autor i określał jako wypaczenie jego słów, to już ignorancja. Ten błąd powiela druga najważniejsza reprezentantka Synergologii – Christine Gangon w programie „Des paroles et des gestes”.
  3. Wpisywanie w kanon synergologów uznanych autorytetów naukowych „Na świecie regularnie pojawia się coraz więcej certyfikowanych synergologów. Przykładami są: Ray Birdwhistell, Paul Ekman, Edward Hall, Desmond Morris, Gregory Bateson.To tak jakby uznać znanych naukowców za ogrodników ponieważ kupowali kwiaty swoim żonom.

Synergologia jako nauka empiryczna

Przywódcy owej nowej doktryny uznają, że jest to nauka empiryczna. Więc przytoczę czym jest empiryka:  doktryna filozoficzna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są wyłącznie lub przede wszystkim bodźce zmysłowe docierające do naszego umysłu ze świata zewnętrznego, zaś wszelkie idee, teorie itp. są w stosunku do nich wtórne.

Niestety empiryzm posiada spore wady, nazywane listą błędów poznawczych. Faktycznie u każdego człowieka można zaobserwować większość z nich. Wpływają one na sposób formułowania poglądów, podejmowania decyzji biznesowych i prowadzenia badań naukowych. Większość z nich jest szkodliwa, niektóre mogą prowadzić do katastrofalnych skutków (jak selektywna percepcja).

Co o tym sądzi Joe Navarro?

Z braku poważnej dyskusji postanowiłem zapytać międzynarodowego eksperta komunikacji niewerbalnej Joe Navarro byłego agenta FBI o synergologię. Co ciekawe niektórzy fani tej dziedziny dodają go do grupy przewodnich synergologów. To co otrzymałem w  odpowiedzi na prośbę określenia oceny owej teorii:

synergologia

Pozostawiam Wam ocenę jakości owej teorii. Ja podziękuje takim specjalistom.

[sc:formularz-dolny ]

Twoje spojrzenie, a Twoja wiarygodność

Koncept ludzkich oczu w kontekście komunikacji niewerbalnej, jest tak zmitologizowany jak lądowanie Amerykanów na księżycu. Wiele ludzi nadal wierzy, że ruchy mają sprecyzowane, dokładne znaczenie i odziedziczyliśmy je genetycznie po naszych przodkach, co jest równie prawdziwe jak obietnice przedwyborcze.

Jednak jak człowiek dobrze poszuka, lub ma za dużo czasu to znajdzie coś interesującego, tym razem chodzi o ciekawy eksperyment pochodzący z University of Newcastle. Na Amerykańskich uczelniach obowiązuje coś takiego jak „pudełko uczciwości”, czyli bierzesz kawę, herbatę czy mleko i do pudełeczka wrzucasz tyle ile uznasz za stosowne, lub wrzucasz tyle ile jest napisane na kartce. Ten pomysł powstał by pominąć problem sprzedawcy kilku styropianowych kubków z jednorazową kawą 3 w 1.

Eksperyment trwał 10 tygodni. Przyzwyczajonych do klasycznego pudełka uczciwości studentów, zaskoczyła zmiana. Na pudełku pojawiały się zdjęcia oczu oraz kwiatów, rotacja trwała w tygodniowych odstępach, a kwiaty z oczami wymieniały się symetrycznie. Chciano sprawdzić jak rożne rodzaje spojrzeń wpłyną na uczciwość studentów i podniosą wpływy do magicznego pudełka.

oczy_a_oszukiwanie

Okazało się, że jakiekolwiek doklejone spojrzenie podnosi znacząco wpływy do pudełka. Jednak najbardziej skutecznymi spojrzeniami okazały się spojrzenia: przerażające spojrzenie zaskoczenia bądź strachu oraz neutralne bezpośrednie.

Za to najmniej skutecznym okazało się spojrzenie uwodzicielskie.

Wnioski

Okazuje się, że oczy, które patrzą na nasze ręce bardzo zmniejszają próby oszukania, a spojrzenie przerażające oraz neutralne, bezpośrednie mają największy na to wpływ.

[sc:formularz-dolny ]

Photo credit: Chris JL / Foter / CC BY-NC-ND

Czy znasz się na mowie ciała? [quiz]

Oto quiz na temat komunikacji niewerbalnej oraz mowy ciała. Składa się on z pytań łatwych,podstawowych oraz pytań dla osób z większą wiedzą. Na każde z tych pytań odpowiedź można znaleźć na tym blogu. Wiele z nich dotyczy tematów, o których już pisałem.

Zapraszam Cię do sprawdzenia swojej wiedzy.

[wpsqt name=”Czy znasz się na mowie ciała?” type=”quiz”]

I jak jest zadowolenie z wyniku? Podziel się nim proszę w komentarzu. Zapraszam do dyskusji na temat pytań pod quizem.

[sc:formularz-dolny ]

Jaki komunikat przekazują spodnie z krokiem w kolanach?

Pewnie każdy z Was kiedyś się zastanawiał, po co dorosłemu chłopakowi spodnie, które zawierają tyle materiału, że spokojnie wystarczyłoby na pokrycie namiotu, w którym byłoby tyle miejsca, by po za Wami, zmieścić tam małą wioskę uchodźców z bliskiego wschodu. Okazuje się, że nie jest to bezmyślna moda ale swojego rodzaju symbol  buntu, o którym wielu fanów tego rodzaju stylizacji nie zdaje  sobie sprawy.

Spodnie a sygnał homoseksualistów

Jedna z teorii głosi, że taki sposób noszenia spodni ma swoje korzenie w czeluściach więziennictwa. Według tej wersji wykorzystują go więźniowe aby dawać znak o swoim zainteresowaniu seksem z innymi więźniami. Miał to być sygnał, którego nie dostrzegą strażnicy więzienni, którzy kategorycznie, zabraniają kontaktów seksualnych między gośćmi ich ośrodków. Oczywiście jest to mit. Zapewne mający na celu stygmatyzować, osoby o takim ubiorze jako homoseksualne i tym samym obniżać ich status społeczny. Jednak jak to w każdej bajce bywa, zawarte jest tam ziarno prawdy.

A więc jak jest naprawdę?

Okazuje się, że rzeczywiście ten rodzaj ubioru ma swoje źródła w więzieniu. Jednak na tym wspólnym mianowniku, podobieństwa się kończą. Wszystko zaczyna się w Stanach Zjednoczonych i ma związek z zasadami bezpieczeństwa w więzieniu. Nie wiem czy wiecie, ale ze szczoteczki do zębów czy słomki do drinków można przy odrobinie motywacji zrobić całkiem ostre narzędzie. Dlatego tak istotne jest by dostarczać do więzienia tylko te przedmioty, które nie będą mogły być wykorzystywane jako broń.

To samo dotyczy pasków do spodni, które wykorzystywano do duszenia i wieszania współwięźniów. Stąd też opadające spodnie, bo w więzieniu zabrakło: szelek, pasków oraz wszelkiej maści sznurków. W 1990 roku, raperzy w stanach spopularyzowali ten sposób noszenia spodni, jako symbol wolności oraz buntu wobec zasad oraz władzy.

Podsumowując spodnie z krokiem w kolanach to symbol buntu, który ma swoje źródło w więzieniu, gdyż zakazano tam używania pasków. Taki styl nie ma nic wspólnego z homoseksualizmem.

[sc:formularz-dolny ]

4 gesty których musisz unikać publicznie

Stare powiedzenie mówi, że jeżeli chcesz być mistrzem, to musisz co kilka lat zaczynać wszystko od nowa. Co kilka lat zacząć od podstaw, przypomnieć sobie te najprostsze niuanse. Tak też jest z mową ciała, wracam co jakiś czas do początków, pierwszych artykułów i książek. Czasem pukam się w głowę, na temat moich dawnych przekonań. Wspólnym mianownikiem przygody z komunikacją niewerbalną są gesty. To do czego lubię wracać to gesty, których warto unikać. Łatwo o tym zapomnieć po kilku latach.

Dr. David DeSteno postanowił sprawdzić jakie gesty są uznawane przez obserwatorów jako niewiarygodne. Na co warto zwrócił uwagę, to fakt, że ruchy gałek ocznych nie wpłynęły negatywnie na postrzeganie. Czyli spojrzenie w prawo podczas mówienia o wspomnieniach nie jest niczym złym jak uczy część szkół NLP.

4 gesty, których musisz unikać w wystąpieniach publicznych

1. Dotykanie i pocieranie dłoni

Jest to klasyczny gest autoadaptacyjny, samo-uspokajający mający na celu dodanie otuchy mówcy. Wykonując taki gest sprawiamy, że wyglądamy na spiętych oraz sztywnych. Część obserwatorów może uznać, że coś ukrywamy bądź jesteśmy nieszczerzy. Pocierając dłonie budujemy również barierę między nami a słuchaczem, ponadto świadczy to o niskiej pewności siebie, co może przekładać się na wyobrażenie o naszym niskim statusie społecznym.

2. Dotykanie twarzy

Jest to jeden z największych błędów. Trzeba za wszelką cenę unikać dotykania naszej twarzy, to jest miejsce święte podczas wystąpień publicznych. Dotykanie twarzy odbierane jest jako intensywny proces myślowy lub próba manipulacji faktami. Jest to najbardziej burzący autentyczność mówcy gest.

3. Krzyżowanie ramion i …..

Krzyżownice ramion to klasyczny gest zamknięcia lub gest autoadaptacyjny. Często mylnie identyfikowany jako gest totalnego zamknięcia. Stąd też jego zły odbiór wynikający z etykiety. Ponadto inne osoby będą miały opory odnośnie współpracy z partnerem o skrzyżowanych ramionach, obawiając się negatywnej reakcji oraz braku chęci kooperacji.

4. Odchylanie się od rozmówcy

Odchylanie od rozmówcy osłabia kontakt i zmniejsza intensywność emocji. Osoby, które darzą się pozytywnymi uczuciami, nie obawiają się przełamywać barier i zbliżać się ku sobie. Odchylanie się jest obierane jako brak zaangażowania oraz pogarda. Za to delikatne nachylanie się w kierunku rozmówcy jest odbierane jako gest zbliżenia oraz zaangażowania.

Podsumowując – kiedy budujesz relacje unikaj pocierania dłoni, krzyżowania ramion oraz dotykania twarzy. Ponadto pamiętaj by lekko pochylać się w kierunku rozmówcy. To pomoże zyskiwać kontakt, i budować wizerunek pewnej siebie, wiarygodnej osoby.

[sc:formularz-dolny ]

Jak odróżnić zakochanie od pożądania? (mowa ciała)

Spotykasz się z tą osobą, spędzacie miło czas, czasem SMSujecie. Rozmawiacie wieczorami. Emocje buzują, Twoje spojrzenie pozostaje trochę dłużej na oczach tej osoby. Chwila niepewności, ciężar w brzuchu i rozbrzmiewające w głowie pytanie – to jest miłość? Czy tylko pożądanie? I można by powiedzieć, że im więcej mamy czasu tym łatwiej jest nam się zakochać. Mój dawny przyjaciel mawiał, że w miłości chodzi o wyobrażanie sobie przyszłości. Im masz więcej czasu, by wyobrażać sobie przyszłego partnera, jako wspaniałego ojca, partnera, głowę rodziny w kolorowych slajdach Twoich wyobrażeń, tym łatwiej się jest zakochać. I gdy powstanie misterna konstrukcja wyobrażonej przyszłości pojawia się miłość, a może przywiązanie do tak atrakcyjnego planu przyszłości. I może jest to mocno egoistyczna wizja: ja + ta osoba = dobra przyszłość dla mnie, to jednak w tym stwierdzeniu jest dużo prawdy.

Wystarczy jedno spojrzenie by poznać, że ktoś Cię pragnie

Wróćmy jednak do naszego zachowania, i mowy naszego ciała. Stephanie Cacioppo opublikowała w Psychological Science swoje badanie. Uważa, że znalazła wzorzec w naszym zachowaniu, po którym poznamy czy ktoś ma chęć zabrać nas na romantyczną kolację, czy zerwać z nas nasze ubranie. Aby odkryć to zachowanie wykorzystała urządzenie do mierzenia ruchu naszych oczu i porównywała je, z obrazami potencjalnych obiektów seksualnych oraz obiektów romantycznych.

romance_sex (1)

Okazuje się, że gdy patrzymy na osobą, która podoba nam się jako materiał na partnera, skupiamy się głównie na twarzy. Jeżeli jednak interesuje nas zaciągnięcie obiektu do naszej alkowy, nasze spojrzenie będzie po za obserwacją twarzy, delikatnie lustrowało całe ciało. Dotyczy to w równym stopniu kobiet jak i mężczyzn. W badaniu wykorzystano obserwację zachowań 500 osób.

[sc:formularz-dolny ]

Poroshenko vs Putin – analiza powitania przywódców

Rozmowy na szczycie w sprawie Ukrainny są tak produktywne, jak gra giełdowa w oparciu o wskazówki wróżbity Macieja. Spotkanie prezydentów nie przyniosło żadnych rozwiązań. Krew dalej rozlewa się ulicami i zdaje się, że nie nikt nie ma pomysłu jak rozwiązać ten węzeł gordyjski.

Analiza behawioralna

To, na co jednak ja zwracam uwagę, to zachowanie obu prezydentów, podczas powitania. Jest tam kilka niuansów, na które warto zwrócić uwagę. Spotkanie odbywa się w Mińsku, w którym gospodarzem jest nasz dobry znajomy zza miedzy Aleksander Łukaszenko, Białoruski dyktator. I jak widać na samym początku, to on jest inicjatorem interakcji w grupie zbliżających się ku sobie z ostrożnością przywódców. Jak widać po lewej stronie stoją Pani Catherine Ashton, prezydent Rosji Władimir Putin oraz obecny prezydent Kazachstanu. Po środku jako gospodarz stoi Aleksander Łukaszenko, a z przeciwnego bieguna nadciąga Petro Poroszenko.

uścisk dłoni

Zwróćcie uwagę na minę oraz mowę ciała Pani przedstawiciel spraw zagranicznych UE. Przechylona głowa, autentyczny uśmiech oraz złożone dłonie. Autentyczna emocja radości. W odpowiedzi na nią, na twarzy ukraińskiej głowy państwa widzimy radość oraz nawiązany kontakt wzrokowy. Na deser obie dłonie Pani przedstawiciel obejmują jego ręce. Co jednej strony może być symbolem próby dominacji, ale z drugiej ciepłym gestem pojednawczym. I skłaniał bym się ku tej drugiej motywacji.

zmiana

Tu zaczyna się drastyczna zmiana zachowania Poroszenki. Z miękkiej, otwartej postawy na twardą i dość spiętą. Na początek polecam zwrócić uwagę, na ekspresje mimiczną, z ekspresji radości zmienia się na betonową ekspresję powagi, z lekką domieszką agresji. Zminimalizowany uśmiech, napięcie mięśni, nabranie powietrza w płuca, w czego efekcie widzimy zimne niczym Antarktyda powitanie. To oddaje stosunek obu prezydentów do siebie.

powrot

Następnie dość szybko i oficjalnie wita się z przedstawicielem Kazachstanu i przechodzi do Łukaszenki, którego obdarza, znów szerokim uśmiechem, i przyklepuje jego dłoń w serdecznym ojcowskim (dominującym) geście obiema dłońmi. Łukaszenka gestem wskazuje drogę i widać, że prowadzi interakcję. Po kilku krokach przypomina sobie o tym, że zostawił Władimira i też zaprasza go gestem dłoni. To na co dodatkowo chciałbym zwrócić uwagę to zagubienie prezydenta Rosji, po uścisku dłoni swojego oponenta. Można zobaczyć tam autadaptacyjne ruchy palców (mające uspokoić), rozbiegany wzrok i oczekiwanie na dalszy rozwój sytuacji. Czyżby prezydent Rosji nie planował tego spotkania?

Podsumowując – Panowie (Rosja vs Ukraina) darzą się co najwyżej, kurtuazyjnym szacunkiem, gdzie pod powierzchną politycznych masek kryje się gniew, zagubienie oraz brak zainteresowania drugą stroną.

[sc:formularz-dolny ]

Czy masz predyspozycje do bycia przestępcą?

Witaj, dziś mam dla ciebie materiał wideo, który mówi o biologicznych predyspozycjach bycia przestępcą. Zobacz czy Ci to grozi oraz jak uniknąć gdyby Twoje ciało okazało się nastawione na ten sposób działania.

P.S. Mam nadzieję, że pamiętasz o szkoleniu, które odbędzie się już 23 sierpnia w Gdańsku? Więcej o nim przeczytasz >>> TUTAJ<<< zostały już tylko 2 wolne miejsca.

[sc:formularz-dolny ]

Trzylatek ukrzyżowany na Ukrainie? Czy to prawda?

Ukraina nie schodzi z pierwszych stron gazet. Ciosy wymierzane sobie wzajemnie przez Ukrainę i Rosję zdają się nie mieć końca. Raz rakiety, innym razem porwania, a na deser zestrzelony samolot transportowy. Aby tego było mało okazało się, że kobieta, która uciekła ze Słowiańska, miasta odbitego separatystom przez siły Ukraińskie, była świadkiem strasznej egzekucji. Jak sama mówi, na centralnym placu, wojsko Ukraińskie ukrzyżowało kilku 3 latków, i kazało matkom patrzeć. Aż się włos jeży.

Jednak jak przyjrzy się bliżej wypowiedzi naszej bohaterki, może się okazać, że odrobinę mija się z prawdą. Powyżej cała analiza, a poniżej cały wywiad.

[sc:formularz-dolny ]

Nigdy nie wiesz, kiedy bomba wybuchnie obok Ciebie

Zostałeś zaproszony do telewizji. Nareszcie w charakterze eksperta, w swojej branży. Zaskakuje Cię ilość ludzi, mały tłum pracujący przy obsłudze, światła, które roztapiają twój przed momentem zaaplikowany makijaż. Łatwe pytania, z Twojej branży, rozpędzasz się. Ostatnie fragmenty zdenerwowania widać już tylko po długopisie w dłoni i lekko drżącym głosie. Pełny profesjonalizm. Aż nagle całe pomieszczenie wypełnia szczelne huk eksplozji na pobliskiej ulicy i przerażenie wśród dziennikarzy. Nie musisz znać języka, by zrozumieć ich reakcje.

Strach ma wielkie oczy, nawet podczas eksplozji

Cała sytuacja odbywa się w siedzibie Future Television, znajdującej się w Bejrucie (Liban). Eksplozja, to wybuch wypełnionego po brzegi materiałami wybuchowymi samochodu pułapki.

Mowa ciała eksperta

To idealny przykład „zmiany”, która poprzez silny bodziec wywołała emocję strachu oraz taką też ekspresje mimiczną.

  • Szerokie rozwarcie powiek
  • Szybki ruch ramion
  • Paraliż gestykulacyjny
  • Ruch chowania się w ramionach
  • Przyspieszone tętno
  • Trudność z wysławianiem się poprzez uruchomiony proces „ucieczka”

Taka reakcja jednak nie powstaje tylko w przypadku ataku terrorystycznego, ale każdego bodźca, który jest w stanie wywołać strach. Reakcja będzie bardzo podobna na większości szerokości geograficznych. I może być charakterystyczna, dla ludzi, którzy obawiają się o siebie bądź, swoją przyszłość.

[sc:formularz-dolny ]

Gra – odczytujemy mowę ciała

Powyżej masz materiał wideo. Ten Pan zachwala produkt powiększający to i owo, w tym samym czasie uruchamiając pewne wskazówki behawioralne (oj jest ich sporo!). Aby nie być nudnym i wciąż wyręczać Was w zadaniu, chciałbym abyście osobiście mogli zabawić się w dr Ekmana i odczytywanie ludzi.

  1. Proszę Was o rozszyfrowanie jego mowy ciała
  2. Proszę Was abyście powiedzieli czy ten Pan mówi prawdę

Zostawcie te informacje w poniższych komentarzach.

Dla najciekawszych odpowiedzi mam małą niespodziankę – go!

Ewolucja obrzydzenia

Psycholog David Pizarro podczas występu na konferencji TED opowiada o emocji i ekspresji obrzydzenia. Ta ekspresja mimiczna została jako pierwsza opisana przez Karola Darwina w IXX wieku. To, na co w dużej mierze zwraca uwagę Pizarro to fakt, że owa ekspresja nie dotyczy tylko reakcji na sytuacje, w których zagraża nam zatrucie lub ból, ale w bardzo silnym stopniu dotyczy również naszych norm moralnych. Ekspresja obrzydzenia pojawia się bardzo często, gdy ktoś łamie pewne normy moralne, z którymi się zgadzamy, jako feedback dla otoczenia, że stało się coś niepożądanego.

Całkiem fajny wykład, jeżeli jednak nie macie czasu lub, chęci by go oglądać poniżej lista najciekawszych faktów dotyczących emocji obrzydzenia:

  • mamy wbudowany system wykrywania trucizn reagujących na gorzkie oraz kwaśne substancje
  • obrzydzenie jest najłatwiejszą do odróżnienia ekspresją mimiczną
  • uniwersalne bodźce obrzydzenia to: fekalia, krew, wymioty, zgniłe ciało, ropa, niektóre akty seksualne, zewnętrzne efekty chorób.
  • kiedy rzecz posiadająca etykietkę „obrzydliwe” dotknie innej nieobrzydliwej rzeczy, ta automatycznie otrzymuje etykietkę „obrzydliwe”
  • powszechnym działaniem jest próba połączenia emocji obrzydzenia, z grupami społecznymi, których nie lubimy (np. homoseksualiści, żydzi, inne nacje itp.)
  •  każdy ma inną tolerancję do obrzydzenia
  • konserwatyści są dużo bardziej reaktywni na bodźce obrzydzenia w przeciwieństwie do liberałów
  • wrażliwość społeczna na obrzydzenie potrafiła przewidzieć wyniki wyborów w 2008 roku
  • osoby określające się jako konserwatywne, miały zdecydowanie więcej reakcji fizjologicznych w kontakcie z obrzydliwym bodźcem
  • gdy w pomieszczeniu jest rozpylony zapach ogólnie określany, jako obrzydliwy, stosunek do homoseksualistów pogarszał się o około 150%
  • przypomnienie o myciu rąk sprawa, że ludzie wykazują bardziej konserwatywne sympatie polityczne o około 60%

[sc:formularz-dolny ]