Co zrobić gdy okłamuje nas dziecko?

Każde dziecko kiedyś okłamie swoich rodziców. Najczęstszym powodem jest uniknięcie konsekwencji, za przewinienie, które mogło powstać celowo jak i poprzez przypadek. Innym powodem jest uzyskanie korzyści, która jest niedostępna w inny sposób. Bywają również kłamstwa, które mają na celu ochronę przyjaciół, lub takie które mają na celu podniesienie wartości w oczach innych (chwalenie się), lista jest długa, i właściwie nie różni się niczym od motywacji osób dorosłych.

Rodziców często boli fakt i czują się oszukani takim zachowaniem dziecka. A emocjonalny ból może powodować wyższą karę w stosunku do dziecka, co nie jest ani uzasadnione ani użyteczne, co w konsekwencji może motywować dziecko do stania się lepszym kłamcą, zamiast je zniechęcić. Rodzice niestety zamiast skupić się na zmotywowaniu dziecka do szczerości, skupiają się na przyłapaniu go. Innymi słowy rodzić powinien być wychowawcą, a nie detektywem śledczym.

Dzieci uczą się kłamstwa z obserwacji swoich najbliższych, okłamywanie listonosza, telemarketerów, męża/żony, przyjaciół itp. Są wskazówkami, które zostają zmodelowane przez dzieci.

Przechodząc do konkretów, jak zachować się w obliczu kłamstwa naszego dziecka?

Niestety jeszcze nie mam własnych i aby nie być księdzem mówiącym o seksie, przytoczę wam kilka wskazówek doktora Paula Ekmana na ten temat:

Bądź ostrożny w wypowiadaniu kłamstw w codziennych sytuacjach, może to się wiązać z socjalnymi konsekwencjami. Gdy jednak dojdzie do takiej sytuacji na oczach Twojego dziecka, pamiętaj by wyjaśnić na osobności co motywowało Cię do tego i co miało na celu. Pamiętaj by być z dzieckiem szczerym w takiej sytuacji.

Gdy domyślasz się, że dziecko Cię okłamuje nie staraj się go na tym przyłapać. Gdy poczujesz zdenerwowanie lub zawiedzenie pozwól emocjom opaść i dopiero wtedy porozmawiaj z dzieckiem. Pozwól zrozumieć dziecku, że każdy popełnia błędy i warto by mówić o nich najbliższym niż je ukrywać, wtedy jesteśmy szczęśliwsi.

Daj do zrozumienia dziecku, że rodzinie i przyjaciołom jest trudno wytrzymać z osobami które kłamią, postaraj się to przekazać w formie metafory lub historii, unikaj bezpośrednich odniesień.

Gdy dziecko dorośnie postaraj się uświadomić je w kontekście wiarygodności oraz reputacji. Postaraj się uświadomić dziecko, że oszukanie kogoś bliskiego wiąże się z silnymi konsekwencjami w kontekście relacji.

Kiedy używasz kary jako narzędzia wychowawczego, postaraj się nakreślić jasne ramy, co grozi za dane zachowanie. Kara nigdy nie powinna być surowsza od przewinienia. Pamiętaj by nie być zbyt surowym w tej kwestii, gdyż strach przed karą jest największym motywatorem do kłamstwa.

Kiedy Twoje dziecko w wieku 10 – 12 lat stanie się chronicznym kłamcą, nie staraj się siłowo zmienić dziecka, postaraj się o pomoc nauczyciela czy wychowawcy. W tym przypadku to on będzie miał największy wpływ na dziecko. Większość dzieci wyrasta z kłamstwa.  Jednak gdyby stało się to chroniczne nie wolno zamiatać tego problemu pod dywan.

[sc:formularz-dolny ]

Share this post

Piotr Marszałkowski

Z mową ciała i wykrywaniem kłamstwa jest jak z seksem, wszyscy myślą, że się na tym świetnie znają.

No comments

Add yours