Czy Idol może wyleczyć jąkanie?

Na pewno zastanawiasz się, jaki ten post ma związek z komunikacją niewerbalną? Odpowiedź jest istotna i wkrótce do niej dojdziemy. Na początek chciałbym Ci opowiedzieć o młodym mężczyźnie pochodzącym z Kuby. Lazaro Arbos, był jednym ze śmiałków, który postanowił wziąć udział w Amerykańskiej wersji Idola. I nie było by w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie jego przypadłość, duży problem z jąkaniem. Lazaro ma kłopot z wypowiedzeniem każdego nawet najprostszego słowa, jednak gdy tylko zaczyna śpiewać, zaczyna się magia, zobaczcie sami występ Lazaro:

Niezłe zaskoczenie co? Przeszło Ci przez myśl, że może to być wyreżyserowane? Odpowiedź brzmi nie. Lazaro Arbos naprawdę istnieje, naprawdę ma problemy z jąkaniem, które znikają gdy tylko zaczyna śpiewać. Tylko skąd ten fenomen?

Jedną z dość prawdopodobnych teorii jest koncept Dr Krzysztofa Izdebskiego (specjalisty od psychologii głosu) z Pacific Voice and Speech Foundation w San Francisco. Dr Izdebski sądzi, że może to mieć związek z tym, że śpiew jest związany głównie z pamięcią.[notify_box font_size=”13px” style=”blue”]Mimowolnymi i dowolnymi ekspresjami zawiadują różne ośrodki w mózgu. Pacjenci, u których został uszkodzony obszar w mózgu zwany układem dróg piramidowych, nie potrafią się śmiać na życzenie, ale będą się śmiać gdy usłyszą dowcip lub gdy rozbawi ich coś innego. – Telling lies. Clues to deceit in the marketplace, politics and marriage[/notify_box]

Chodzi oto, że śpiew, jest wcześniej zakodowaną informacją w pamięci, za to rozmowa, jest czynnością dynamiczną, generowaną na żywo. Taka sama sytuacja występuje podczas recytowania wiersza. A ma to związek z tym, iż obie czynności są związanie z innymi obszarami w naszym mózgu. Dlatego też jąkanie nie występuje, podczas zapamiętanych sekwencji.

A co nam da ta wiedza?

Z powyższych założeń wynika, iż dla naszego umysłu trudniej (inaczej) jest generować odpowiedzi na żywo, dlatego też różnią się od informacji zapamiętanych reakcjami, naszego mózgu a w rezultacie ciała. Dzięki temu, można odróżnić prawdę, którą ktoś mówi na żywo, od wymyślonego oraz zapamiętanego kłamstwa, które się powtarza. Historie nieprawdziwe, będą gładsze, doskonalsze i jakże do siebie podobne. Za to autentyczne, będą chaotyczne, nieliniowe, pourywane.

[sc:formularz-dolny ]

Share this post

Piotr Marszałkowski

Z mową ciała i wykrywaniem kłamstwa jest jak z seksem, wszyscy myślą, że się na tym świetnie znają.

No comments

Add yours