para kłamstwo

Po czym poznać parę, która kłamie?

Kłamstwo to nie jedynie domena jednostek. Znanym i częstym procederem, jest przestępstwo zorganizowane przez grupę lub parę. Okazuje się, że przesłuchiwanie pary, jednocześnie może ujawnić wiele wiarygodnych wskazówek na temat potencjalnego kłamstwa. Na przeszkodzie zazwyczaj staje język oraz mowa ciała.

Na zamówienie departamentu obrony Stanów Zjednoczonych, powstało badanie zatytułowane – Socjalne wskazówki kłamstwa. Naukowcy James E. Driskell, z Florida Maxima Corporation, oraz Eduardo Salas wraz z Tripp Driskell, z Uniwersytetu Central Florida, odkryli pewne prawidłowości z zakresie zachowania, lingwistyki oraz mowy ciała w przypadku par, które dopuszczają się kłamstwa.[notify_box font_size=”13px” style=”green”]Osoby, które mijają się z prawdą obniżają poziom gestykulacji, w niektórych przypadkach może to wyglądać jak chwilowy paraliż przedramion. Ma to związek z mentalnym wysiłkiem w przypadku generowania maski oraz wynika z przekonania, że nadmierne gesty zdradzają kłamcę.[/notify_box]

Jak się okazuje, osoby które opowiadają o swoich przeszłych wydarzeniach, charakteryzują się dużą aktywnością względem siebie. Zadają sobie wzajemnie pytania, uzupełniają swoje wypowiedzi, wplatają potwierdzenia takie jak: „tak, pamiętam to” lub „właśnie tak było”. Jest to zachowanie stanowczo odmienne w stosunku do osób, które starają się ukryć prawdę. Taka para, będzie odpowiadała zdecydowanie osobno, interakcja będzie minimalna. Może to wyglądać, jakby oboje opowiadali o innej historii. A wynika to z braku wspólnego doświadczenia opowiadanej nieprawdziwej historii.

Naukowcy oparli swoje badanie na „Teorii grupowej pamięci”, która objawia się wspólnym zapamiętywaniem oraz kodowaniem informacji. Odpowiedzialność jest rozłożona na poszczególnych członków. Wygląda to tak, jakby każdy z członków grupy zapamiętał inną część historii, a każdy fragment jest niczym pojedynczy puzzel całej układanki.

Naukowcy badali grupę składającą się ze strażaków oraz funkcjonariuszy policji, którzy na co dzień pracują ze sobą jako partnerzy. Podzielono ich na dwie grupy składające się z par. Połowę poproszono o opowiedzenie historii z przeszłości, a drugą o historię zmyśloną. Stąd też wnioski o współpracy osób prawdomównych i izolacji osób opowiadających nieprawdziwą historię.

Wzięto pod lupę również poziom synchronizacji partnerów pod kątem gestykulacji oraz sposobu mówienia. Tu też okazało się, że pary opowiadające prawdę są dużo bardziej zsynchronizowane niż kłamcy.

[sc:formularz-dolny ]

Tags kłamstwo

Share this post

Piotr Marszałkowski

Z mową ciała i wykrywaniem kłamstwa jest jak z seksem, wszyscy myślą, że się na tym świetnie znają.

No comments

Add yours